Taniec laika

W jeden ze styczniowych piątków wybrałam się na spektakl „Chopin Fresh Fruits”. Intro do niego było niecodzienne, bo skupiało się na osobie Marioli Hendrykowskiej. Ta nieznana mi, jak się okazało, wybitna tancerka, obchodziła jubileusz pracy zawodowej. Cała impreza jubileuszowo – teatralna odbywała się w Auli Artis przy ul. Kutrzeby. Znalazłam się tam niejako przypadkiem, wygrywając bilet w „facebookowym” konkursie WSNHID. 

Życie dawnych mieszkańców kamienicy nr 5 przy placu Wolności na zdjęciach*

Niemal 200-letnia historia poznańskiej kamienicy odkopana w miesiąc? Czemu nie! Wszystko dzięki trzem energicznym kobietom, które postanowiły ocalić od zapomnienia m.in. postać założyciela Muzeum Instrumentów Muzycznych i pierwszej kobiety mistrza złotniczego. 

*artykuł publikowany w Gazecie Wyborczej (7.02.2011)

Ile wiemy o sobie*

Fotograficzne poszukiwanie siebie to główny motyw prac, które od dziś można oglądać w galerii Art Stations.  Wśród autorów takie sławy jak Zhang Huan, Loretta Lux i Thomas Hirschhorn 

*artykuł publikowany w Gazecie Wyborczej (3.02.2011)

Niestrawność ... czyli kontestacja digitalnego świata

Teraz, kiedy uczucia związane z kreacją artystyczną
zostały nazwane; skonkretyzowane, mają tym większą rację bytu.
Tworzą fundament usprawiedliwienia dla mojej kontestacyjnej postawy.
Krystalizacja emocji okołorysunkowych kurczowo trzyma mnie
w tym technologicznym epigoństwie nie dając się porwać niecierpliwości
współczesnego świata. Stoję wciąż na brzegu tej rzeki technologii
sensualnie/ realnie zaznaczając kreską swoją przestrzeń. 

Wrażliwości astetyczna*

Wrażliwość astetyczna** stanowi rodzaj zawężenia pojęcia kallotropizmu.
Uściślenie to, ukierunkowane jest na specyficzną przyjemność,
związaną z doznawaniem formy*** . Owa specyfika wyraża się
poprzez „pewne reakcje” na świat formy, będące wynikiem
indywidualnej skłonności**** . Reakcje te, określone jako uczucia astetyczne,
stanowią prymarny poziom estetyki***** .

*fragment pracy magisterskiej "Antynomie wrażliwości estetycznej"

Kallotropizm*

Wobec wrodzonego charakteru wrażliwości estetycznej,
przyjąć należy, iż każdy człowiek jest w nią wyposażony.
To pierwotne wyposażenie we wrażliwość estetyczną, określa ją
mianem kallotropizmu** . Jest to zatem rodzaj wrażliwości,
którego charakterystyka odbywa się w kontekście rozwoju człowieka.

*fragment pracy magisterskiej "Antynomie wrażliwości estetycznej"

Kamp*

Podobny entuzjazm (jak przy okryciu pojęć kallotropizmu czy astetyki)
towarzyszył mojemu odkryciu zjawiska kampu . Zaznaczyć należy, iż w opozycji
do kallotropizmu czy astetyki, wrażliwość kampowa nie dotyczy każdego człowieka.
Wobec charakterystyki owego pojęcia, sytuuje się podstawowa trudność*3,
wyrażona myślą propagatorki kampu. Susan Sontag*4 stwierdza bowiem,
iż „mówić o campie, to go zdradzać” *5.
Jednocześnie, dla zobrazowania trudności definicyjnej zjawiska, przytoczę,
w myśl Anny Malinowskiej , jego porównanie z kameleonem.
Wbrew wcześniejszemu stwierdzeniu Sontag, wielu teoretyków i
krytyków pokusiło się o stworzenie definicji lub w ogóle teoretyczne
okiełznanie kampu. Wobec wielości interpretacji zjawiska, pokuszę się
o wyselekcjonowanie jego własności przez pryzmat dwóch aspektów.
Pierwszy dotyczy powtarzalności tych własności w ramach różnych
ujęć badawczych kampu. Natomiast drugi ujmuje te cechy kampu,
które wpływają na mój empatyczny stosunek do zjawiska.
Wobec czego wydaje się spełniony postulat, warunkujący rzetelne
badanie zjawiska kampu. Sontag określiła go w pierwszych wersach
swojego eseju, jako „głęboką sympatię” w stosunku do zjawiska.

*fragment pracy magisterskiej "Antynomie wrażliwości estetycznej"